مینی شعر؛ چه محال خنده داری!

به گزارش مالکوم، خبرنگاران: شعر، نشانه یک زندگی عالی و بشری است. انسان با خیال زندگی می نماید و بهترین چیزی که خیال را تحت تاثیر قرار می دهد شعر است، شعر، حقیقتی است که اگر نمی گردد سراینده آن بود، دست کم می توان خواننده آن شد و از روزمرگی رهید.

مینی شعر؛ چه محال خنده داری!

شعر در کوتاه ترین و موجزترین و خوش آهنگ ترین و مناسب ترین همنشینی واژه های آشنا، ما را با معنایی درگیر می نماید که برای عقل، نامفهوم و موهوم و بیگانه است، اما برای دل و جان، آشنا و حس شدنی است. شعر، میزبانی صادق است که قلب مخاطبان مستعد خود را هدف قرار می دهد و آنان را به ساخت ناممکن ها و ناباوری ها فرا می خواند تا خود ببینند و باور نمایند که اگر ایمان و عشق باشد، هر ناممکنی ممکن می گردد. گاهی هم شعر ابزاری برای بیان ناگفتنی ها می گردد.

قبلا گزیده ای از اشعار را در قالب ابیات زیبا و تاثیرگذار با تایپوگرافی های متفاوت در اختیار شما قرار می دادیم که به خواست شما تصمیم به بازنشر آن گرفتیم. هنوز هم مثل همواره پذیرای پیشنهادات و نقدها شما همراهان همیشگی مالکوم هستیم. شما هم می توانید اشعار شاعر محبوب خود را در قسمت نظرات برای ما ارسال نمایید.

***

دل تنها به چه شوقی

پی یلدا برود؟

(یغما گلرویی)

نربان این دنیا ما و منیست

عاقبت این نردبان افتادنیست

(مولانا)

من چنان محو سخن گفتن گرمت بودم

که تو از هرچه که دم می زدی آن دم خوش بود

(حسین منزوی)

دلا چو غنچه شکایت زِ کار بسته مکن

که باد صبح نسیم گره گشا آورد

(حافظ)

شده دلتنگ شوی چاره نیابی جز اشک؟

من به این چاره بیچاره دچارم هرشب

(پروانه حسینی)

خدا کند به کسی چون خودت دچار شوی!

که بی قرار نباشد؛ که بی قرار شوی...

(محمد حسینی)

آرام شده ام

مثل درختی در پاییز

وقتی تمام برگ هایش را

باد برده باشد!

(رضا کاظمی)

بی همگان به سر گردد بی تو به سر نمی گردد

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی گردد

(مولانا)

بعد از تو به دنیای دلم خندیدند

مردم به سراپای دلم خندیدند

(علیرضا آذر)

از من عبور می کنی و دم نمی زنی

تنها دلم خوش است که شاید ندیده ای

(قیصر امین پور)

در کارگه کوزه گری رفتم دوش

دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش

کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

(خیام نیشابوری)

تنگ شد از غم دل، جای به من

یک دل و این همه غم؟ وای به من

(فروغی بسطامی)

تن من قایق لنگرزده در طوفان است

خودم اینجا

دل من پیش تو سرگردان است!

(فاضل نظری)

من و دل بریدن از تو؟

چه محال خنده داری!

(سیروس عبدی)

طراح: بهنام رائین

منبع: برترین ها
انتشار: 18 بهمن 1398 بروزرسانی: 6 مهر 1399 گردآورنده: malcom.ir شناسه مطلب: 658

به "مینی شعر؛ چه محال خنده داری!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "مینی شعر؛ چه محال خنده داری!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید